UITVAL

.
Het is rustig in de wachtkamer en dat komt me goed uit, hoef ik niet zo lang te wachten. Daar houd ik niet van. Van wachten. Ik meld me netjes bij de receptioniste en mag dan plaatsnemen. Zo sympathiek, dat ik dat mag. Er zit slechts één man, die me vriendelijk goedemorgen wenst. Ik groet terug. Dat hoort zo. Op de tafel staat een rieten mandje, gevuld met allerlei leesblaadjes, variërend van de Donald Duck tot de Quote. Voor elk wat wils. Ik pak de Quote, een blad dat ik normaalgesproken niet in handen krijg. Zonder al te veel aandacht blader ik. Er komen steeds meer mensen de wachtkamer in. De man die eerst als enige zat te wachten, wordt naar binnen geroepen. Mooi, dan mag ik ook zo. Er komt een bejaard paar aanlopen, klaar om plaats te nemen. De man wordt echter meteen geroepen. De vrouw lacht en zegt: “Zo, dat is fijn, meestal moeten we een tijd wachten.” Ze neemt plaats tegenover me aan de tafel en lijkt een praatje te willen beginnen. Ik heb daar geen behoefte aan en focus op de Quote.
Na een paar minuten komt de eerste patiënt terug, groet en gaat naar buiten. Dat is gunstig, want nu ben ik aan de beurt. Ik leg de Quote terug in het mandje en wacht geduldig tot ik word geroepen. Kan nooit lang duren. Ik wacht vijf minuten. En nog eens vijf minuten. Er gebeurt niets. De dokter heeft zeker een extra koffiepauze ingelast, denk ik. Na nog eens vijf minuten wordt het duidelijk: alle computers zijn buiten dienst. Vermoedelijk een probleem met de server of zoiets. Hoe dan ook, de dokter komt de wachtkamer in en vraagt, wie om tien voor elf een afspraak had. Ha, dat ben ik en opgelucht loop ik met haar mee, terwijl ze uitlegt wat er aan de hand is.
Als ze klaar is met haar onderzoek zegt ze dat ik over drie dagen terug moet komen en dus even een afspraak moet maken bij de assistente. Maar de computers liggen eruit. Ze hebben geen agenda. Als ik voorstel om ouderwets met pen en papier aan de slag te gaan, word ik aangekeken alsof ik van een andere planeet kom. Wie werkt er tegenwoordig nou nog met pen en papier? Nou, ik bijvoorbeeld. De assistente dus niet. Ik moet maar bellen morgen. Of overmorgen.
.

Advertenties

7 thoughts on “UITVAL

  1. O ja …zó ergerlijk, er kan tegenwoordig niéts mee zonder computer.
    Ik probeer op m’n eigen manier de digitale dwang een halt toe te roepen.
    Ik héb helemaal geen computer n.l. oke , ik heb een héél leuk speeltje waar ik kleine verhaaltjes op kan schrijven,puur voor mijn genoegen , én ik heb een tekstverwerker …maar een computer…? nóóit van gehoord!

  2. Maar stel dat ze dat papiertje kwijt raakt…
    We kunnen bijna niet meer zonder pc/gsm/internet.. maar soms zou dat nog wel eens fijn zijn.

      • Ik zal je vertellen, ik ging laatst met mijn vriendin lekker uit eten. Beide zonder telefoon of iets van dien aart, dat is super bevallen kan ik je zeggen!

  3. Ook nogal eens meegemaakt….vooral héél vervelend als je op belangrijke uitslagen zit te wachten.Zeker geen vooruitgang dat de wereld nu stil kan vallen zonder computers.Ps: sorry dat mijn kop zo vaak bij je reacties staat nu!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s