OSTEOPAAT

.
Sinds een paar maanden gaan echtgenoot en ik naar een osteopaat, een kruising tussen een handoplegger en een bottenkraker. We hebben beiden wat moeite met bewegen en met behulp van deze osteopaat hopen we dat een beetje op te krikken. Bij ons hutje zijn namelijk heel veel mooie wandel- en fietsroutes. Voorlopig liggen die daar zonder ons mooi te zijn. Daar willen we graag verandering in brengen en dan is het wel handig (of benig in dit geval) als je ook daadwerkelijk kunt wandelen en fietsen. Wat doet deze osteopaat, wil je natuurlijk weten. Wel, hij duwt en trekt en voelt en heeft daarbij regelmatig zijn ogen dicht. Na elke voel- en duwbeurt schrijft hij iets op in mijn dossier. Jazeker, ik heb een dossier. Tenminste, dat denk ik. Voor hetzelfde geld schrijft hij tussendoor gewoon de boodschappen op, die hij voor zijn vrouw moet meenemen. Ja, dat kan toch? Een mens kan tenslotte niet alles onthouden en vrouwen kunnen best lastig zijn als manlief niet met de juiste boodschappen thuis komt. Lig ik op de behandeltafel, pakt hij (de osteopaat dus) mijn linkerbeen en duwt de knie richting borst. Mijn borst bedoel ik, niet die van hem. Hoewel, mijn borst haalt hij niet, zijn borst wel, want die is een stuk dichterbij. Hij legt mijn been weer terug en loopt richting dossier. Eén pak melk. Hij komt terug en doet het zelfde met mijn rechterbeen. Een zak aardappelen. Hij legt zijn hand op de linkerkant van mijn buik en beweegt zachtjes duwend van boven naar onder. Magere varkenslapjes. En ook de rechterkant van mijn buik krijgt die behandeling. Mona toetje.

Een behandeling duurt zo’n veertig minuten en vandaag was ik zo ontspannen dat ik bijna in slaap viel. Dat was een goed teken, zei hij. Voor hij begon vandaag had ik gezegd dat ik niet echt het idee had dat wat hij deed ook daadwerkelijk hielp. Maar bij nader inzien, moet ik eerlijkheidshalve zeggen, dat dat niet helemaal waar is. De pijn die ik normaal ondervind bij het lopen is er nog steeds, maar minder intens. Het herstel na het lopen, gaat veel sneller. Kon het eerst wel twee dagen duren voor ik weer helemaal was bijgekomen van een intensieve drukke dag. Nu is dat al binnen een dag het geval. Dus ja, het helpt wel, al gaat het me eigenlijk niet snel genoeg. Ik kan natuurlijk ook niet verwachten, dat al die problemen die mijn lijf in zesenzestig jaar heeft verzameld, na twee behandelingen opeens verdwenen zijn. Echter, stiekem deed ik dat wel natuurlijk.

Maar goed, er zit dus wel degelijk verbetering in en dat wil ik de komende weken in praktijk brengen rondom ons hutje. Hoewel, echtgenoot heeft juist de opdracht gekregen om het rustig aan te doen de komende dagen. Hij heeft gisteren een tikkeltje te veel gedaan. Nou ja, dan bouwen we het gewoon langzaam op. Is wel zo prettig. In ieder geval ben ik weer even afwezig en ik weet niet of ik lapje vaak in gebruik zal hebben. Dus….
.

7 thoughts on “OSTEOPAAT

  1. Als dat eens waar zou zijn van dat boodschappenlijstje … wie weet doen al die (tand)artsen dat wel hahaha! ’t Zijn ook maar mensen hè? Hopelijk hebben jullie beiden baat bij die osteopaat. Alleen, het weer de komende dagen lonkt niet echt om naar buiten te gaan …

  2. Zou zómaar kunnen dat de goede man even een boodschappenlijstje maakt , of eh… misschien schrijft hij wel een boek en schieten hem juist erg mooie zinnen in gedachten tijdens het behandelen;-)
    Ik denk trouwens dat jet heel geleidelijk oppakken en opvoeren van wandelen en fietsen óók veel goed kan doen !Het is voor het lichaam altijd goed om in beweging te blijven.Veel plezier in het hutje op de heide en we zien vanzelf wanneer lappie weer aangeraakt wordt!

  3. Ondanks mijn cvs weet ik dat het belangrijk is te blijven bewegen. Juist te blijven bewegen! Iemand die je van je pijn af kan halen is goud waard😀 Hou hem dus in ere: er wordt hard aan je herstel gewerkt, en das een goede zaak! Ik heb me rot gelachen om je boodschappenbriefje😉

  4. Hahahaha, leuk geschreven hoor!
    Ik loop ook bij een Osteopaat en moet zeggen dat het, al is het langzaam, steeds een beetje beter gaat. De reparatie aan de auto kan wel even wachten, ik ben belangrijker. (-;
    Veel plezier op de heide.

  5. Ach meis wat heerlijk….. zo’n vooruitgang constateren is toch pure rijkdom of niet dan? En ja dat hutje…. jeetje daar wordt het nu met de dag mooier😉 En natuurlijk helemaal als je ook in staat bent er van te genieten op maximale wijze omdat het lijf beter meewerkt dan voorheen…

    dikke knuffel voor jou en manlief!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s