ZWAGER

.
En dan is daar opeens goed bericht. Wat was er aan de hand, hoor ik u denken. Wel, dat zal ik u vertellen.

Zo’n vijftig jaar geleden kwam er een (toen nog jonge) man in ons leven. De vriend van mijn zus. Het was wel even wennen in het begin, want hij was een echte Amsterdammer en dat was aan zijn manier van praten duidelijk te horen. Maar het wende snel en hij werd met alle liefde in onze familie opgenomen. Bij hem was geen vraagteken te bekennen, je kreeg wat je zag. Hij was bouwvakker en altijd bezig, was het niet voor zijn baas dan was het wel bij iemand thuis, want zo was hij, altijd bereid om iemand te helpen en de handen uit de mouwen te steken. Ziek zijn of een dagje spijbelen was er niet bij.

Inmiddels is hij 73 jaar en nog steeds altijd bezig. Niet alleen thuis, maar ook bij zijn kinderen. Hij heeft er vier en regelmatig wordt zijn hulp ingeroepen. Soms om te klussen en vaak om op te passen op de kleinkinderen. Het hele huishouden drukt op zijn schouders en dus ook de zorg voor de kleinkinderen.

Waar is mijn zus dan? Mijn zus heeft in haar leven heel wat gezondheidsproblemen gehad. Ik ga hier niet alles noemen, want dan wordt het stukje zo lang. Het komt er op neer, dat zij nog maar tot weinig in staat is en vrijwel geheel afhankelijk van mijn zwager. U begrijpt inmiddels dat zwager een leven heeft geleid, waar nauwelijks rustpunten in te vinden waren.

En dat wreekt zich uiteindelijk toch.

Vorige week is hij volledig ingestort en met spoed opgenomen in het ziekenhuis. Hart en longen waren in de problemen, hij was volledig uitgedroogd en de koorts was tot ruim veertig graden gestegen. Het was gewoon niet goed. Iedereen is zich rot geschrokken, want zwager en ziek gaan niet samen. Maar nu wel.

Hoe vaak hoor je niet dat mensen die hun hele leven gewerkt hebben zonder ook maar een dag ziek te zijn, opeens iets krijgen en dan ook meteen overlijden. Wij waren bang dat zoiets ook hier zou gebeuren. Gelukkig hebben de artsen meteen en goed ingegrepen en is zwager weer gedeeltelijk hersteld. Ziekenhuizen zijn echter niet zo happig op lang blijvende patiënten, dus gisteren is hij weer thuisgekomen. Ik hoop van harte dat dat niet te snel is en dat hij niet onmiddellijk weer dat drukke leven wordt ingezogen. Wij, maar vooral mijn zus, kunnen hem nog lang niet missen.
.

6 thoughts on “ZWAGER

  1. Wat een indrukwekkend verhaal. Ik hoop dat hij snel weer de krachten van weleer kan vinden want zo te horen is hij op alle vlakken nog gewenst en onmisbaar.

  2. Kan me voorstellen dat iedereen blij is dat het redelijk goed afgelopen is. maar dán, komt er nu ook wat hulp om te zorgen dat zwagerlief niet direct wéér teveel hooi op z’n vork neemt?
    Nou ja , ik neem zonder meer aan dat zijn kinderen nú gaan zorgen dat paps het wat rustiger aan kan doen, dát heeft hij wel verdiend.

  3. Oei, gelukkig is het (tot nog toe) goed afgelopen dan. Ook hij verdient rust en vind het vast fijn om af en toe in de watten te worden gelegd. Veel steun en liefde van zijn familie wens ik hem toe.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s