UITSLAG

.

Afgelopen donderdag was het zover, het vaatonderzoek. Het nam meer tijd dan ik van tevoren verwachtte. Ik wist ook helemaal niet wat ik moest verwachten. Maar het ging als volgt. Ik mocht halfnaakt op tafel liggen, iets wat eigenlijk nooit op mijn wensenlijstje heeft gestaan. Twee grote apparaten werden in werking gezet en de vaatzuster bond mijn armen en benen vast. Niet echt vast natuurlijk, gewoon met van die bloeddrukmeetbanden, maar ik kreeg wel meteen visioenen van een dwangbuis en zo. Ik kon in ieder geval geen kant meer op. Eerst werd dus overal de druk gemeten. Daarna werden de banden weer verwijderd en begon ze te smeren met gel, op mijn buik, in mijn liezen en op mijn benen. Dat voelt koud en vies, helemaal als ze dan met een of ander klein dingetje overal overheen glijdt en behoorlijk stevig duwt op bepaalde plaatsen. Overal hoorde ik het geklop van de vaten. Goed spul, dacht ik dus. Het was een beetje jammer dat ze nauwelijks enige uitleg gaf en dat ik ook niet mee kon kijken op het scherm. Niet dat ik dan had begrepen wat er te zien was, maar dat had ze me kunnen vertellen. Ik vermoed dat ze een spreekverbod had, of zo.

Vrijdag voor de uitslag terug naar de Belg met humor. Op de balie stond al een bord met de mededeling dat het spreekuur dertig minuten uitliep. Geweldig. Toen die dertig minuten bijna om waren werd het bordje verwisseld met een ander bordje. Het spreekuur liep inmiddels zestig minuten uit. Nog geweldiger. Ik stelde echtgenoot voor om maar ergens koffie te gaan drinken, maar tot mijn grote verrassing werd ik toen geroepen. Die dertig minuten uitloop klopte. Voor mij tenminste. De mensen die achter me zaten hadden hun afspraak eigenlijk een kwartier voor mij. Ik heb niet geklaagd en ben gewoon naar binnen gegaan. Wie ben ik om me met het afsprakenbeleid te bemoeien, nietwaar? De Belg vertelde me dat mijn aderen verstopt waren. Mijn onmiddellijke respons was: Heeft ze ze dan niet gevonden gisteren? Het duurde even, maar het kwartje viel toch nog. En, zoals het een Belg met humor betaamt, hij kon er om lachen.

Het feit dat ik nog ongeveer zo’n driehonderd meter kan lopen, betekent, volgens de regels, dat mijn benen nog goed genoeg zijn. Geen gedotter of bypass nodig. Wat wel nodig is: het slikken van bloedverdunners, looptraining en, daar gaat ie weer: stoppen met roken. Ik vind hem toch niet zo aardig, denk ik. Hij raad me aan over te stappen op de e-sigaret, daar zit veel minder gif in dan in gewone sigaretten, zegt ie. Volgzaam als ik ben, heb ik diezelfde middag nog zo’n ding aangeschaft. De eerste poging tot gebruik was niet echt een genoegen, maar ik wil het toch proberen. Als mijn echte sigaretten op zijn. Pfff, dat is al bijna. Voor de looptraining kon ik me in het ziekenhuis meteen aanmelden, hij had me daar een formulier voor meegegeven. Helaas, de mevrouw daar gaf me weinig hoop, er is een ellenlange wachtlijst. Beetje jammer, maar we gaan het zelf proberen door in ieder geval elke dag een stukje te lopen en te kijken of dat regelmatig een stukje verlengd kan worden. En elke morgen los ik nu een tabletje op in water zodat mijn bloed dunner wordt en weer met het grootste gemak door mijn aderen stroomt. Als deze maatregelen niet helpen en de boel verslechterd, wacht alsnog een operatie. Daar zit ik niet op te wachten, dus hoop ik op een goed resultaat. Fingers crossed.

Waarom ik dit nu pas plaats? Omdat ik een heerlijk druk weekend heb gehad met twee dagen lang kinderen op bezoek. Vermoeiend, maar oh zo fijn.

.

10 thoughts on “UITSLAG

  1. Het lukt je vast, zowel het lopen als het stoppen met roken. Het is tenslotte voor je gezondheid😉 Maar ik heb het ook wel een beetje met je te doen. Ik ben met roken gestopt omdat ik het zelf wilde, niet omdat iemand zei dat het moest…
    Zet ‘m op!
    Liefs Kakel

  2. Na een hoop onderzoeken hebben ze dus eindelijk iets gevonden. Goeie zaak. Nu nog braaf doen wat er van je gevraagd word… Dat zal vast geen probleem zijn😉

  3. Goede zaak dat er iets uitrolde dat de klachten verklaart en, nog belangrijker, dat je er zélf iets aan kunt doen! Zodra je verbetering merkt zal je misschien voldoende gemotiveerd zijn om zelfs met roken te stoppen.
    Ik ken trouwens wel iemand die met de E-sigaret als vervanger méér dan tevreden is ! Maar ik begrijp wel dat je stoppen moeilijk vindt,ik rook al méér dan 30 jaar niet meer en mis het nog altijd een beetje!

  4. Fijn dat je (nog) niet hoeft te worden geopereerd of gedotterd. Mijn man heeft 2 jaar geleden 5 bypasses gehad. En hij rookte niet eens. Nu nog steeds niet trouwens..
    Stoppen is moeilijk, ik zie het aan mijn collega die al tig pogingen heeft ondernomen. Sterkte, het lukt je vast wel want het is voor een goede zaak. En een kwetsbare patiënt zijn is nooit leuk. Gelukkig helpt de humor je er doorheen.

  5. Het zal niet meevallen, dat stoppen met roken, maar uiteindelijk is het voor een goed doel: een goede gezondheid. Kweet zeker dat het je lukt, you go girl!

  6. Het gaat helemaal goed komen… met geduld en doorzettingsvermogen lukt je dat vast…. alles hoeft niet op de 1e dag al klaar te zijn toch😉

    En met leuke bezoekjes en uitjes krijg je de extra ondersteuning er gratis voor niets bij😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s