KLEUR

.

Voetbal? Ik heb er weinig mee. Echtgenoot daarentegen vindt het nog steeds een prachtig spelletje. Vandaar dat hier regelmatig gejuicht (zonder dat achterlijke pak, gelukkig) of geschreeuwd wordt. Of er wordt gescholden op de scheidsrechter, die uiteraard partijdig is. En natuurlijk kijk ik dan af en toe met één oog mee, want, hoewel ik er verder niet warm of koud van word, ik heb er wel verstand van. Al zeg ik het zelf. Maar daar gaat het nu eigenlijk niet over. Ik wil het hebben over de schoenen van de voetballers. Heb je ze gezien? Om kleurenblind van te worden! Van lichtgevend roze en oranje tot gifgroen, van streepjes en stippeltjes tot een baby blue en een zacht roze exemplaar. Oh, felgeel heb ik ook nog gezien. Ik vind het geen gezicht. Heb je gisteravond de keeper van Uruguay nog langs zien komen? Volgens mij is die stiekem fan van het Nederlandse team. Hij was namelijk van top tot teen in het oranje gehuld. Alleen zijn hoofd had nog de natuurlijke kleur. Al die stoere kerels in die belachelijke kleurtjes. Hoe kan dat? Wie verzint zoiets? Wat kan er mis zijn met de gewone zwarte kicksen, zoals die vroeger bij ons thuis in de gang slingerden?

Voetbal? Ik heb er weinig mee, maar als ik nu per ongeluk met echtgenoot meekijk, word ik constant afgeleid door de schoenenkleurtjes. Wie draagt welke kleur? Mogen de spelers zelf hun schoenen uitkiezen, of wordt er geloot wie de roze of de gele schoenen aan mag/moet?

Iemand enig idee?

.

 

CONTACT OF GEEN CONTACT

.
Voor het internet er weer uitvliegt, doe ik maar even een soort steno verslag.

Pinksteren was mooi, met op de eerste dag een bui(tje). Heerlijk gebbcued in zeer prettig gezelschap. Tweede dag een zoon met vriendin op bezoek. Warm, droog en gezellig. Dinsdag wilde ik een verslag schrijven, maar het schoot erbij in. Woensdag idem dito. Donderdag zou ik het echt doen. Maar toen had ik geen internet. En geen tv. Er was een storing, zei iemand van de receptie. Ja, duhhuh, dat hadden wij ook wel door. ’s Morgens hebben we dus gefietst. Echt waar. Na de lunch was alles nog steeds dood, dus zijn we een stukje gaan rijden. Ja, met de auto natuurlijk, ik ga echt niet twee keer op een dag fietsen. Hebben in Ruinen een ongezond groot, maar buitengewoon lekker ijsje gegeten. Bij thuiskomst nog steeds niets. Echtgenoot is gaan vragen wat er precies aan de hand was en hoe lang het nog zou duren, want ja, WK voetbal en zo.

De reden van de storing? Je gelooft het niet, maar ze hebben een klein muisje de schuld gegeven. Die zou een kabel hebben doorgeknaagd. Nou, daar trap ik dus echt niet in. Muisjes hebben hier al het lekkere voedsel wat ze zich maar kunnen wensen en dan zou er eentje onder de grond kruipen om een kabel door te knagen? Dacht het niet.

Echtgenoot had zijn fiets nog niet weg gezet, of ik had contact. Ook de tv deed het weer. Het was inmiddels half vijf. Helaas was het van korte duur. Om acht over acht knalde de hele boel er weer uit. Gisteravond dus genoten van het avondconcert van de vogels en daarna lekker op tijd naar bed.

Vanochtend lag alles er nog steeds uit, maar om tien uur werkte het weer. Dus voor de hele boel er weer uit knalt, doe ik even een soort steno verslag. Gemakshalve ga ik er maar van uit, dat iedereen weet wat steno is.
.

REGEN/SHOWER/SHAME

Vreemd weer gisteren en vandaag. Je gaat boodschappen doen met prachtig weer en je komt terug terwijl het met bakken uit de lucht komt. De regen. We hebben er inmiddels zoveel van gehad, dat achter ons hutje spontaan een klein meertje is ontstaan en het grasveld is veranderd in een moeras. Het wachten is nu op de vissen, de kikkers en de krokodillen. Dan geloof ik pas echt in het veranderen van het klimaat. De vogels vechten elkaar nog steeds de boom uit, want ze willen allemaal de beste keus uit de pinda’s, het vet en de pindakaas. Hier geldt duidelijk het recht van de sterkste.

Een tijdje geleden hebben we een voederkastje opgehangen voor eekhoorntjes en hoera, er is er in ieder geval één die het heeft ontdekt. We hebben hem nu al driemaal aan het eten gezien. Dat is echt een super leuk gezicht. Het ene moment staar je naar zijn kont, omdat hij naar iets lekkers aan het graaien is, het volgende moment laat hij trots zien wat hij te pakken heeft gekregen en smikkelt het dan lekker op. Het buitenleven is mooi, mensen. Heel mooi.

Vorige week heb ik voor het eerst van mijn leven een babyshower meegemaakt. Ik had er wel eens van gehoord, maar dan speelde zoiets zich altijd af in Amerika, bekend om de vreemdste feesten. Volgens mij wist eigenlijk niemand wat het precies inhield die shower, maar echt erg was dat niet. We hebben een paar gezellige uurtjes gehad en de a.s. moeder, in dit geval mijn schoondochter, is verwend met allerlei kleine cadeautjes. Nu is het wachten op de komst van een gezonde baby.

Gisteravond hebben we naar Silent Witness gekeken op tv. Het viel me op dat er in de laatste paar afleveringen iedere keer bekende lijken vallen. Ik bedoel dus lijken van mensen die bij de pathologen goed bekend zijn. De aflevering van gisteravond deed mij bovendien sterk denken aan een liedje van lang geleden. Over vader een Vader die geen vader is en zo.

.