KRAKERS en KNAGERS

.

Het is schitterend weer en dat belooft het nog even te blijven, dus waar zijn wij nu te vinden? Precies, in ons hutje. Omdat echtgenoot de serre aanveegt en ik daar nu dus even niet kan zitten, heb ik mooi de gelegenheid om een stukje te schrijven.

Overal hebben we voeder- en woonhuisjes opgehangen voor zowel de eekhoorns als de vogels. De eekhoorn komt niet elke dag, maar zo af en toe hebben we het geluk om hem te zien snoepen bij het speciale eekhoornloket. De vogels daarentegen komen met hele families tegelijk. Ook de, in mijn ogen bijzondere, soorten als de appelvink (vanochtend met z’n vieren tegelijk) en de staartmees. De meest bijzondere vogel is wel de witkopstaartmees. Die schijnt namelijk niet zo veel meer voor te komen. Hier dus nog wel. Vaste klant is ook de boomklever, een zeer dominant vogeltje.

Vanaf mijn tikplek kan ik zo naar het mezenkastje kijken, dat echtgenoot vorig jaar heeft opgehangen voor, jawel, de koolmezen. Tot onze grote verbazing is dit kastje gekraakt door de boomklever en heeft de koolmees het nakijken. Met z’n tweeën hebben ze de boel eerst uitgebreid geïnspecteerd en uiteindelijk goedgekeurd. Er worden blaadjes naar binnen gebracht en naar buiten gegooid. Niet alle blaadjes liggen even lekker natuurlijk, daar heb ik alle begrip voor. Er is permanent een klever binnen, waarschijnlijk om te voorkomen dat de koolmezen hun huis terug willen kraken. Ik ben reuze benieuwd of we straks ook daadwerkelijk jonge klevers kunnen zien opgroeien en uitvliegen.

Tot onze grote schrik zijn de konijnen buitengewoon actief geweest tijdens onze afwezigheid. Complete planten hebben ze opgevreten tot er slechts vijf cm lange kale steeltjes overbleven. Ze eten zelfs hulst en takken van diverse coniferensoorten. Wie lust er nou van die prikkende blaadjes en scherpe dennennaalden? Nou, de konijnen dus. Mij lijkt het niet echt prettig in maag en darmen, maar hé, wie ben ik? In het begin vond ik het nog leuk, spelende konijntjes op het gras, maar nu… “Waar is mijn katapult?” roep ik zodra er een konijn in beeld komt. Niet dat ik een katapult heb, maar roepen om een geweer vind ik ook zo wat. Ik vind ze een stuk minder leuk nu, al snap ik dat het best lastig kan zijn om in de winter aan voedsel te komen. Maar, “lieve” konijnen, willen jullie alsjeblieft onze mooie planten met rust laten? Volgens mij is onkruid ook heel lekker en daar staat genoeg van. Dus….

.

6 thoughts on “KRAKERS en KNAGERS

  1. O konijntjes. Een paar jaar geleden was ik helemaal verliefd op twee ukkies die in onze tuin zaten. Daar ben ik binnen een paar weken van terug gekomen. Wat een ravage. En het bleef niet bij die twee. Je weet wat konijnen doen …..
    Na ze te hebben verjaagd hebben we gaas onder het tuinhek bevestigd en nu kunnen ze er niet meer in.
    Sterkte!

  2. jullie hebben een prachtplek…. en tja die konijntjes, ik weet op dit moment ff niet een oplossing, (hoofd te vol met andere bagger) maar zodra ik iets zinvols en meer nog, effectief zonder moorddadige plannen ten uitvoer te moeten (laten) brengen, zal ik me wel melden😉

  3. Langzaam komt de lente dus op gang met al dat leven in de tuin.
    je kan een radio in de tuin aanzetten ’s nachts tegen de konijnen. ze denken dan dat er mensen zijn en blijven weg.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s