STAPPEN

.

Soms denk je, kom, laat ik eens een dagje op stap gaan. En dan ga je naar een plek die je kent en denk je te weten dat een andere parkeerplaats je dichter bij je doel brengt. Denk je te weten. Maar je weet het niet en het blijkt ook niet zo te zijn. De eerste extra stappen van de dag worden gemaakt. Dan kom je uiteindelijk op de plaats van bestemming en ben je al doodmoe voor je aan het echte stappen begint. Eerst koffie dus. Oeps, verrassing, er staan je nog veel meer extra stappen te wachten. Daar heb je natuurlijk geen rekening mee gehouden, maar je doet een dappere poging. Halverwege echter, dringt het besef door, dat je het niet gaat redden en je moet dus afhaken. Tien minuten, zittend op een bankje, doen de ergste pijn verdwijnen. En langzaam begeef je je naar het punt van waar je vertrok. Onderweg krijg je nog onverwacht de kans om snel een leuke zomerse rok met bijkleurend T-shirt te scoren. In de uitverkoop natuurlijk. Daarna loop je verder en stort uiteindelijk neer op een stenen muurtje tegenover een kerk. Pffff, stappen is leuk, maar te veel stappen is pijnlijk. Na een kwartier kun je weer verder. Inmiddels heb je behoefte aan een maaltijd en een bezoekje aan een toilet zou ook wel prettig zijn. Tijd om echt even bij te komen, voor je de vooraf geplande stappen kunt gaan zetten.

Stappen, stappen en nog veel meer stappen. Je lijf voelt alsof het niet meer bij je hoort. Je hebt een been dat alle kanten op wil, behalve de goede. Het is maar goed dat er iemand is aan wie je je stevig vast kunt houden, anders was je al een aantal keren omgevallen. Zitten wil je. Zitten wil je lijf, dat schreeuwt om rust en om een stoel. Of een bankje, of een muurtje. Je vindt zo’n plekje gelukkig en dankbaar laat je je vallen. Voorlopig sta ik niet meer op denk je dan. Je drinkt een beker thee, voert een prettig gesprek en dan dringt tot je door dat je nog niet uitgestapt ben. Je moet nog terug naar je auto. Voorzichtig sta je weer op en neemt afscheid. Je instrueert je lijf en stap voor stap begeef je je op weg. En dan weet je opeens de weg niet meer, want welke straat moet je nu in? Uiteraard pak je eerst de verkeerde straat. Verdikke, nog meer extra stappen. Dan opeens herken je een winkel die je eerder die dag al hebt gezien. Daar moet je heen.

Uiteindelijk plof je neer op de autostoel en laat je je prinsheerlijk naar huis rijden. Wow, wat heb je veel stappen gezet vandaag. Je mag trots zijn op jezelf. En dat ben je ook. Doodmoe, maar apetrots.

.

6 thoughts on “STAPPEN

  1. Dat moet een heel vermoeiende en pijnlijke dag geweest zijn maar als ik een beetje door de regels heen lees ook een gezellige dag. Knap hoor, alle reden om trots te zijn!!!

  2. Ik voel met je mee. Als je op vakantie bent, loop je doorgaans veel. Maar nu heeft mijn knie het begeven en elke stap is er een teveel. Ik begrijp je volkomen 😥 en voel met je mee dus. 😘

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s