GETROUWD?

.

Jaaaaa, het is gelukt. Oudste zoon is gisteren getrouwd. Of wacht even…nee, hij is niet getrouwd. Of toch wel? Hoe zit dat nou precies?
Tegenwoordig zijn er zo veel verschillende vormen van samenwonen mogelijk, het is voor een normaal mens gewoon niet meer bij te benen. Ik ga ze hier niet allemaal uitleggen, want de helft begrijp ik zelf niet eens, maar zoonlief is dus gisteren getrouwd en toch ook weer niet. Hij en zijn vriendin zijn officieel geregistreerde partners geworden. Dat wil zeggen dat ze getrouwd zijn, maar het wordt niet zo genoemd. De ceremonie op het stadhuis is exact hetzelfde, met alles deropenderan, alleen de benoeming is aangepast. Zoon wil namelijk een trouwerij met alle toeters en bellen die maar mogelijk zijn en daar is geld voor nodig. Heel veel geld. En dat hebben ze nu niet. Er moet natuurlijk in huis veel veranderd worden nu er een baby op komst is en ook dat kost geld. Ze willen echter wel dat de baby zonder allerlei kunstgrepen officieel hun beider kind is en op deze manier is dat mogelijk. Zodra de financiële mogelijkheid er is, kunnen ze het geregistreerd partnerschap om laten zetten in een huwelijk en gaat het uitgebreid gevierd worden.

Op die schitterende dag die het gisteren was, hebben zij dus hun jawoord gegeven. In slechts een klein gezelschap, bestaande uit ouders, broers en een paar vrienden. De ceremonie was eenvoudig, de ambtenaar kwam sympathiek over, maar maakte helaas toch een paar foutjes. Ik mocht één van de getuigen zijn en daarom werd mijn volledige naam ook een paar keer genoemd. Helaas noemde de man steeds een verkeerde naam. Het scheelde maar één letter, maar toch. In een officieel stuk moeten alle namen goed gespeld zijn. Bij de slotwoorden van de ambtenaar kreeg zoonlief opeens een heel andere naam toebedeeld, Peter. Ter verontschuldiging zei de ambtenaar dat hij door het noemen van al die namen een beetje in de war was. De naam Peter kwam echter helemaal nergens voor en ik kwam tot de conclusie dat hij gewoon zijn eigen naam (Pieter) belangrijker vond. Het is echter goed afgelopen. Op mijn verzoek heeft hij mijn naam in alle stukken gecheckt en bood daarna zijn excuses aan, omdat hij gewoon niet goed gelezen had, maar mijn naam was wel goed geschreven. Toch wel een beetje slordig.

Dat mocht de pret verder niet drukken. Zoon en schoondochter zijn zielsgelukkig met elkaar en na de felicitaties zijn we met zijn allen naar hun huis gegaan om een klein feestje te vieren. Het werd een ontzettend warme, maar heel erg leuke dag. De naam Peter kwam nog regelmatig langs, maar gelukkig is zoon een zeer relaxed mens, die daar allerminst moeilijk over doet en vrolijk om de grap meelacht. Er hing een zeer positieve sfeer deze dag en volgens zoon heeft dat er ook toe bijgedragen, dat er bij de vier kinderen, variërend in leeftijd van 11 maanden tot 9 jaar, die de hele dag aanwezig waren geen traan of lelijk woord is gevallen. Waar kom je dat nog tegen?

Lieve zoon en schoondochter, ik wens jullie alle geluk van de wereld en ik hou van jullie.

.

9 thoughts on “GETROUWD?

  1. Zo zijn manlief en ik ook begonnen, maar toen we dan toch gingen trouwen, heb ik wel mijn meisjesnaam gehouden. Die bevalt mij gewoon beter 😄! Ik vind het wel heel leuk voor ze! Van Harte Gefeliciteerd allemaal! 😘😘😘

  2. Van harte gefeliciteerd en veel geluk voor het (bijna) getrouwde stel! leuk om nog een echte bruiloft tegoed te hebben in de toekomst met waarschijnlijk hun eigen kind als bruidskindje;-)

  3. hartelijk gefeliciteerd en wanneer het goed zit met de liefde maakt het niet uit.
    dan komt wanneer alles matcht dat boterbriefje er wel.

  4. heb er nog aan gedacht inderdaad maar t is me ontschoten om je even te feliciteren op de dag zelf, dus bij deze wat later maar daarom niet minder oprecht gemeend.
    -x-

  5. Alsnog gefeliciteerd. Ik ben met mijn (tweede) liefde ook een geregistreerd partnerschap aangegaan. De ambtenaar waarschuwde ons nog wel even dat een eventueel kind niet automatisch de naam van de vader zou krijgen. Maar dat vonden wij niet erg (we hebben er samen al drie – hij eentje van 42, en de mijne zijn 37 en 35).

  6. Gefeliciteerd. Ja, het is nogal verwarrend tegenwoordig maar dat zal hun geluk niet in de weg staan. Wel slordig dat die ambtenaar steeds een verkeerde naam zei. Leuk blog dat ik met een glimlach gelezen heb

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s