JARIG

.

Hoera, ik ben jarig, wat een feest! Mismoedig nam ze een slokje koffie en staarde naar het stuk taart dat voor haar op tafel stond. Waarom had ze eigenlijk gebak in huis gehaald? Er zou toch, net als de voorgaande jaren, niemand op visite komen. Ze nam nog een slokje koffie en zette toen de beker neer. Ze pakte haar telefoon om te zien of er misschien een berichtje was, maar wist eigenlijk al dat dat niet het geval zou zijn. Wat was er toch mis gegaan?

Zes jaar eerder had ze een, in haar ogen klein, misverstand gehad met haar dochter. Ze wist niet eens meer waar het over ging, maar sinds die tijd had ze zowel haar dochter als haar kleindochter niet meer gezien of gesproken. Telefoongesprekken werden geweigerd, kaartjes en brieven werden terug gestuurd. Ze wist het niet meer, wat kon ze nog doen? Een paar keer had ze voor het huis van haar dochter gestaan. Aanbellen durfde ze niet, was bang dat de deur voor haar neus werd dicht geslagen. Ze was ten einde raad. Zes jaar was een lange tijd en in die zes jaar leek het alsof ze wel twintig jaar ouder was geworden.

Ze liep naar de spiegel en bestudeerde haar gezicht. Haar haar was inmiddels volledig grijs, diepe groeven zaten in haar voorhoofd en haar ogen stonden dof. Ze trok een grimas tegen de spiegel en nam ter plekke een besluit. Ze zou haar leven niet langer laten beheersen door de gedachte aan haar dochter. Nee, ze wilde weer genieten. Er waren meer mensen die helemaal alleen in het leven stonden en die toch blij oud werden. Dat kon zij toch zeker ook.

Met hernieuwde energie liep ze terug naar haar plekje op de bank. De koffie was inmiddels koud, maar het gebak werd met smaak weggewerkt. Er lag nog een oude reisgids in de lectuurbak, die kon ze wel even door bladeren, kijken of ze een leuke vakantie kon vinden.

Met een tevreden gezicht klapte ze haar laptop dicht. Zo, dat had ze toch maar mooi gedaan. Drie weken naar Gran Canaria, dat zou haar goed doen. Over twee weken zou ze vetrekken, dus begon ze meteen met de voorbereidingen, zoals het uitzoeken van kleding, een lijstje maken van wat ze allemaal aan moest schaffen. Ze had er echt zin in.

Uiteindelijk was de dag nog snel voorbij gegaan, maar ’s avonds om tien uur had ze het gehad en wilde ze naar bed. Nog één maal checkte ze haar telefoon. Twee berichtjes. Twee? Ja, twee, de eerste was een bevestiging van het reisbureau en de tweede was van…hè? Ze knipperde met haar ogen, zag ze dat nou goed? Het berichtje kwam van de telefoon van haar dochter, maar was verstuurd door haar kleindochter. Ze las het heel langzaam door.

“Lieve oma, hartelijk gefeliciteerd met uw verjaardag. Mogen papa en mama en ik zondag bij u op visite komen? Ik wil u zo graag weer eens zien. Kusje van Marije.”
Met tranen in haar ogen tikte ze snel een antwoord.
“Lieve Marije, natuurlijk mogen jullie komen, dat hoef je niet eens te vragen. Ik verheug me nu al heel erg op jullie bezoek. Dikke kus van oma.”

.

5 thoughts on “JARIG

  1. Verzonnen of niet, leuk was het. Net als dit stukje. Ach…uit de duim gezogen, ik doe dat regelmatig, anders ben ik gauw klaar met schrijven

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s