VAN WIJKENDE WATTEN EN DONKERE WOLKEN

.

Met een nog niet echt helder hoofd moest ik vorige week maandag op komen draven voor het bevolkingsonderzoek borstkanker. Geen punt, dacht ik, hoewel ik me toch een tikkeltje onbehaaglijk voelde. Het was niet de eerste keer dus ik wist wat me te wachten stond. Na stevig klem gezeten te hebben, kreeg ik even later te horen, dat ik klaar was. De foto’s waren goed. Mooi. Maar toch… ergens voelde het niet goed. Niet dat ik klachten had of zelf iets ontdekt had, nee, dat was niet het geval. Het was meer een onbewust weten.

Afgelopen maandag was ik bij mijn zusje en we hadden het erover. Zij moest namelijk woensdag, gisteren dus. Ik vertelde hoe ik me voelde en min of meer een brief verwachtte met de mededeling dat er iets niet goed was. Zij vertelde dat dan eerst de huisarts contact met je op zal nemen. Nou, onze huisartsen verschillen nogal. Zij heeft een goede en tevens goed bereikbare. Ik niet echt. Om kwart over vijf, we zaten net gezellig over andere dingen te kletsen, ging mijn mobieltje. En ik dacht: hé, oudste, je bent vroeg vandaag. Het was echter niet oudste die belde, maar mijn huisarts. Mijn vermoeden werd bewaarheid, er was een afwijking gevonden. Het stomme was dat ik wist waar die afwijking zat, nog voordat zij het vertelde. Ze probeerde me op allerlei manieren gerust te stellen, maar ik geloof dat ik nogal nuchter reageerde. Ze gaf meteen door dat ze ook al een afspraak voor me had gemaakt bij de mamapoli in het ziekenhuis hier ter plaatse. Nou, dank je wel. Volgende week dinsdag word ik daar verwacht. Al om negen uur. Vroeg opstaan dus.

Inmiddels is mijn hoofd wattenvrij, maar boven mijn hoofd verschijnen langzaam maar zeker donkere dreigende wolken. Dat wil ik niet zo vlak voor Kerstmis. Als ik naar buiten kijk zie ik al meer dan vijftig tinten grijs in de lucht, dat is voor mij meer dan genoeg. In gedachten maak ik de wolken boven mijn hoofd wit. Weet je wat, ik maak er gewoon schapenwolkjes van, die zien er veel vriendelijker uit. Lang niet zo dreigend. Met een afwijking kan ik leven en bovendien is het zo dat een afwijking niet synoniem staat aan borstkanker. Dus.

.

8 thoughts on “VAN WIJKENDE WATTEN EN DONKERE WOLKEN

  1. Het houdt mij ook bezig, mijn foto’s waren goed en krijg na de kerst bericht. Ik hoop toch echt dat het gewoon een brief is. 😘😘😘

  2. Knap om het zo op te pikken want hart en verstand zijn toch twee verschillende dingen . Maar je hebt gelijk, er is toch nog altijd een deel “foute”meldingen , die achteraf dus onschuldige foutjes blijken ze zijn. Helaas worden er óók wel dingen niét gezien dus krijg je wél een goede uitslag maar zit het tóch fout. Het percentage foutmeldingen ligt nog vrij hoog. Ik ga voor je duimen maar het is toch wel héél vervelend om zoiets juist in deze maand voor je kiezen te krijgen, sterkte!

  3. Dat zijn heel nare berichten. Hoop dat het allemaal meevalt en dinsdag weet je meer. Sterkte, wachten op een uitslag is altijd spannend.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s