HELP

.

Dat had dok dus niet, gelijk. Zowel de kuur als de druppels haalde niets uit. Ik werd langzaam gestoord van de pijn. Lichtelijk gestoord ben ik natuurlijk altijd geweest, maar dat was gewoon een prettige vorm. Deze nieuwe vorm is een stuk minder prettig. Je kunt beter een bevalling doormaken, dan weet je namelijk zeker dat de pijn overgaat. Mijn oor is dubbel ontstoken, zowel van binnen als van buiten. De pijn die daarmee gepaard gaat is bijna niet te beschrijven, zo intens. Deze pijn wens je niemand toe. Concentreren is vrijwel onmogelijk, lezen lukt niet, doordat de pijn zo ontzettend overheersend is.

Ik ging uiteraard terug naar dok. Ze kon zien dat de hele rechterkant van mijn gezicht nog steeds gezwollen was. Mijn temperatuur was wel iets gedaald, maar daar hield de verbetering mee op. Ik kreeg deze keer oordruppels en een zwaarder antibioticum, bestaande uit slechts drie dikke tabletten. Dat samen moest de klus klaren anders moet ik volgende week weer terugkomen om dan eventueel doorverwezen te worden naar een KNO arts. Dat is niet waar ik op zit te wachten, want dat zou betekenen dat we naar huis moeten.

Inmiddels zijn de drie pillen op, de oordruppels lijken af en toe de pijn te verergeren en ik ben niet blij. Als ik op google zoek, zie ik duizend en één artikelen over oorontsteking bij kinderen en hoe onschuldig het eigenlijk is. Jazeker, onschuldig! Over volwassenen wordt slechts weinig vermeld. HALLO! Ik ben geen kind meer, al een tijdje niet en ik verga van de oorpijn. Er wordt geroepen dat het (meestal) spontaan weer overgaat, na een dag of drie. Meestal misschien, maar niet bij mij. Ik weet niet meer wat ik moet doen. Ik wil niet naar huis en al helemaal niet naar een KNO arts.

HELP!!!

Is er iemand die dit ook heeft meegemaakt en mij kan vertellen hoe het opgelost kan worden?

Alsjeblieft???

.

VAN LEUK NAAR MINDER LEUK

.

Vorige week een onverwacht leuk weekend gehad. Op donderdag belde zoon: “Waar zijn jullie?” Een makkelijke vraag. “In ons hutje.” Volgende vraag: “Willen jullie je kleinkind zien?” Deze vraag was nog makkelijker. “Duhhuh, wat denk je zelf?” “Oké, dan komen we morgen een nachtje logeren.”

We hadden hem nog maar net een paar dagen eerder op zijn tweede verjaardag gezien, Maar een kleinzoon kun je niet vaak genoeg zien. Toch?

Vrijdagochtend werd het gras gemaaid, waardoor een mooi speelveld ontstond. Zouden we het eindelijk kunnen gebruiken waarvoor het bedoeld is? Ja, dat kon. Voetballen met papa en opa, door mama geduwd crossen met je loopfiets, het kon allemaal. En hij genoot. En wij genoten dubbel. Het slapen was even lastig, maar lukte uiteindelijk ook toen hij eenmaal doorhad, dat papa en mama bij hem zouden slapen. De volgende dag was het wederom feest, het weer werkte mee en we hebben de hele dag heerlijk spelend en in de open serre doorgebracht. ‘s Avonds gingen ze weer naar huis. Ze waren nog geen tien minuten weg toen er een berichtje binnen kwam. Met foto. Kleinzoon, volledig uitgevloerd en slapend in zijn stoeltje op de achterbank. Ze hadden het heerlijk gevonden en willen het snel nog eens over doen. Ik zeg: doen!

Maar toen.

Mijn oor zat al een paar dagen dicht. Dat is in principe geen probleem, meestal lost zich dat vanzelf weer op en als het lang duurt, moet mijn oor worden uitgespoten. Zo niet deze keer. Op dinsdag kreeg ik oorpijn. Woensdag werd dat erger, zo erg dat de hele omgeving van mijn oor pijn deed. De nacht van woensdag op donderdag heb ik nauwelijks geslapen, want ik kon niet op dat oor liggen. Ik was geradbraakt donderdag. Alles deed zo’n pijn, dat ook eten een probleem werd. Drinken ging nog, maar iets kauwen was een ramp. Echtgenoot zocht contact met een huisarts in een dorp hier vlakbij. Daar kon ik ’s middags terecht. Wat bleek? Ik heb gewoon een stevige oorontsteking, iets wat in mijn geheugen alleen speelt bij kinderen. Maar nee, ik dus ook. Ik mocht meteen door naar de apotheek voor neusdruppels en een antibioticum. Kuur afmaken en houd er rekening mee, dat het wel tot na het weekend kan duren voor je iets van verbetering merkt. Oh, en neem pijnstillers, zodat je in ieder geval kunt slapen. Dat van die pijnstillers klopt, ik heb twee nachten redelijk kunnen slapen. Afgelopen nacht echter een stuk minder, ik verging weer van de pijn. Voorlopig heb ik niet het idee dat iets zijn werk goed doet en voor verbetering zorgt, maar ja het is ook morgen pas na het weekend.

Ik heb normaalgesproken een vrij hoge pijngrens, maar deze pijn is zo intens en diep in het oor, dat ik er doodmoe van word. Deze pijn vreet energie. Laat dok alsjeblieft gelijk krijgen, zodat ik morgen kan zeggen: ik denk dat ik het ergste heb gehad.

.

GEZEUR

.

Al maanden was lapje aan het zeuren om Windows 10 en al die tijd klikte ik dat gezeur weg. Tot vorige week. Ik nam de sprong en zei: oké, doe maar dan. Het had even nodig, maar eindelijk, dacht ik, was ie dan klaar. Al mijn bestanden waren in stand gebleven, werd er nog vrolijk geroepen. Maar toen. Tingeltjes en berichtjes over dingen die verwijderd waren. Geen idee wat het allemaal was, maar niet al mijn bestanden waren dus in tact gebleven. Ik moest wel opnieuw inloggen om bij mijn dromenenzo te kunnen komen, maar dat was te doen. Toen kwam er nog iets eigenaardigs aan het licht. Lapje ging niet meer uit als ik hem die opdracht gaf. Echtgenoot is aan het zoeken geblazen en kwam erachter dat het vaker voor kwam. Das dan weer lekker. Wat nu?

Wel, elke keer als ik zeg, dat ie de boel moet afsluiten, druk ik meteen de aan/uit knop in en houd die vast. En dat werkt. Ben ik nou blij met dat “geweldige” Windows 10? Nee, niet echt. Voorheen kon ik elke dag even kijken op de site van Beleef de Lente om de vorderingen in de diverse vogelnesten te bekijken. En dat kan opeens niet meer. Daar krijg ik de tekst in beeld dat ik Adobe Flash Player moet installeren als ik iets heb met Fire Fox. Ik heb niets met FF. Nooit gehad ook. Eigenlijk weet ik niet eens wat het is. Maar vanochtend riep lapje opeens: deze site wil AFP installeren. Oké, weer zei ik: doe maar dan. En heeft dat geholpen? Welnee, ik kan nog steeds niet bij de vogels kijken. Ik heb geen idee hoe ik dat moet oplossen. Ik ben niet zo van het uitzoeken en proberen. Ik houd ook helemaal niet van updates. Wat een geëmmer en waarom eigenlijk? Alleen omdat iemand dreigt Windows 7 niet meer te ondersteunen. Laat alles toch gewoon bij het oude, dat werkte goed en zonder problemen. Niet elke vernieuwing is een verbetering. Vind ik.

Vorige week trouwens een heerlijke dag bij mijn zusje doorgebracht en afgelopen zaterdag werd onze kleinzoon twee. Wat een heerlijk manneke is dat toch en wat is hij verwend. Maar dat mag op die leeftijd.

.