OEDEEM, VERJAARDAGEN EN MEER

.

Terwijl op tv twee mannen zich helemaal in het zweet rennen om de finale te bereiken bij de Australian Open in Melbourne, kruip ik even voor mijn lapje. Januari is al weer bijna voorbij en ik heb het razend druk gehad met van alles en nog wat, o.a. de nodige verjaardagen en twee maal in de week naar de borstenmevrouw. Daar gaat best veel tijd in zitten. Wie de borstenmevrouw is? Oh, dat is een fysiotherapeute die gespecialiseerd is in oedeemmassage. Sinds december word ik dus gespecialiseerd gemasseerd en dat voelt best goed. Mijn borst is inmiddels bijna gehalveerd in grootte en een stuk soepeler dan ie was, maar we zijn er nog niet, dus gaan we nog even door.

Gisteren was de laatste verjaardag van deze maand. Jongste zoon is nu 35 en dat betekent dat ik me zelf niet meer tot de jongsten mag rekenen. Ja, ik mag het natuurlijk wel, maar ik ben het niet. Dus. Jongste woont momenteel bij zijn schoonvader in en dat is voor hem heel erg fijn natuurlijk, maar de schoonvader woont in een gehucht een end voorbij Emmeloord. Dat is niet echt naast de deur, maar hij vond het toch wel fijn als we zouden komen. En dat hebben we gedaan. We zijn er heen gereden toen het nog licht was, zodat we goed konden zien hoe we moesten rijden en hoe mooi en weids die omgeving is. Toen we weer weg gingen echter, was het donker. En ik bedoel ook echt donker donker, er was geen maan. Voor iemand die nachtblind is, ik dus, een ramp. Er was wel een prachtige sterrenhemel te bewonderen, het was mooi helder weer. Gelukkig ziet echtgenoot een stuk beter dan ik, we zijn dan ook veilig thuis gekomen. Vandaag hebben we een dagje rust.

Morgen houdt een andere zoon een housewarming party. Hij wil iedereen zijn nieuwe huis laten zien. En terecht, het is een prachtig huis en het staat op een heel mooie plek. Alle oudjes, de wederzijdse ouders en diverse ooms en tantes, worden ’s middags verwacht. Het jongere spul komt ’s avonds en omdat ze er echt een groot feest van willen maken en de nodige mensen ook blijven slapen, nemen wij kleinzoon mee naar huis. Die mag een nachtje bij ons slapen. Niet spoken of huilen, maar slapen. Ik hoop dat dat gaat lukken, want hij heeft dan natuurlijk een drukke dag met veel nieuwe gezichten achter de rug, maar ik heb goede hoop. Zondag brengen wij hem dan weer naar huis.

Er was een tijd dat we met enige regelmaat naar ons hutje konden gaan, maar dat heeft er deze maand nog niet in gezeten en of dat komende maand gaat lukken moeten we nog maar afwachten. Oudste zoon en schoondochter moeten volgend weekend darten in Assen en zij gaan dan gebruik maken van het hutje. Dat is voor hen dan weer erg makkelijk. In ieder geval gaan de temperaturen weer omhoog. Het wordt wel wat natter is de verwachting, maar daar heb je binnen geen last van en als je in een hal staat te darten, voel je het ook niet. Dus ik verwacht dat ze daar een prettig weekend hebben.

Hopelijk wordt het de komende tijd wat rustiger en heb ik wat meer zin en gelegenheid om langs te komen of zelf weer iets te schrijven.

.

Advertenties