VAN HOUT TOT EEN MATJE

.

Het zou me niets verbazen als straks weer enthousiast wordt geroepen dat we een zeer warme winter achter de rug hebben. Ik zeg nu alvast dat ik het daar beslist niet mee eens zal zijn. Ik vond het maar bar koud en we hebben dan ook elke avond de open haard, die niet echt open is, want er zit een deurtje voor, aan gehad. Daar komt tenminste echte warmte vanaf. Ik kan je verzekeren dat 22 graden via de cv een stuk minder aangenaam voelt dan 22 graden via de kachel. Vorige week dreigde het hout op te raken en dus werd er nieuw besteld. Vanochtend om kwart over zeven werd het gebracht. Jawel, akelig vroeg. Achteraf gezien wel fijn, omdat er een fikse hoeveelheid regen werd voorspeld. Volgens de buienradar zou die regen ons al om negen uur bereiken. Het is inmiddels bijna tien uur en het is nog steeds droog. Nu komt het over tien minuten. Zegt de buienradar. Echtgenoot is dus druk bezig om het hout op de daarvoor bestemde plaats te krijgen. Daarvoor moet hij steeds dwars door de schuur met een kruiwagen. Hout uit de pallet in de kruiwagen en door de schuur naar de houtopslag. En weer terug met een lege kruiwagen. Dat is ongelooflijk veel werk en zal hem de rest van de dag een pittige hoeveelheid pijn aan de spieren en rug opleveren. Maar voor een gezellig en warm vuurtje heeft hij veel over. En ik ben hem daar uiterst dankbaar voor. Het is nu tien uur en nog geen spatje regen in zicht. Ik ga eerst maar even een bak koffie voor mijn harde werker maken. Met een flink stuk (door hem zelf gemaakte) appeltaart. Dat heeft hij wel verdiend. Tot straks.

Zo, het is half elf geweest en nog steeds is het droog. Of de weermannen hebben echt geen verstand van het weer, of de weergoden zijn echtgenoot goed gezind. Ik denk dat het een combinatie van beiden is. Echtgenoot is in ieder geval weer druk doende om al het hout op z’n plek te krijgen. De komende tijd zitten wij er weer warmpjes bij.

Mijn borstenmevrouw is uitermate tevreden en we hebben dan ook besloten dat deze week de laatste week is dat ik twee keer naar haar toe ga. Vanaf volgende week nog maar één keer in de week. Wel heeft ze een soort matje voor me besteld. Ik noem het een matje, want toen ze me een afbeelding liet zien, vond ik dat het er uit zag als een rubbermat, zo een met van die nopjes. Het is in ieder geval iets speciaals. Het wordt op maat gesneden en in de bh geplaatst. Het heeft een masserende werking bij elke beweging die je maakt. Het is dan ook echt bedoeld voor oedeemborsten. Ik ben benieuwd of dat gaat helpen. Ik kan tenslotte niet de hele dag zelf mijn borst lopen masseren. Dat staat ook een beetje raar, maar dat matje gaat dat nu dus wel voor me doen. Hoop ik. We zien wel, maar we gaan duidelijk de goede kant op.

Nog even dit: volgens de buienradar zitten we al een kwartier en ook de komende uren midden in de regen. Eh, hallo weermensen, het is echt nog helemaal droog en het ziet er ook niet naar uit dat er op korte termijn iets aan nattigheid komt. Wat een baan! Constant foute dingen verkondigen en toch betaald worden. Kan ik solliciteren?

.

OPPASSEN, UPDATE EN ANDERE ZAKEN

.

We hebben weer een drukke week achter de rug. Afgelopen woensdag mochten we onverwacht een paar uur op onze kleindochter passen. Zoon X en schoondochter waren een beetje bang dat ze lastig zou zijn, maar daar hebben wij niets van gemerkt. Ligt ze bij het verschonen door schoondochter geen seconde stil, ik had geen enkel probleem, zei gewoon dat ze rustig moest blijven liggen tot ik klaar was. Eigenlijk wilde ik haar even een uurtje in bed leggen, want ze was duidelijk erg moe, maar ze zette een keel op toen ik die beweging maakte. Oké, zei ik, dat gevecht voer je straks dan maar met je moeder. Al met al was het super leuk en wij houden ons aanbevolen voor een volgende keer.

Voor we op gingen passen moest ik eerst naar het zieken huis voor mijn lang verwachte gehoortest. De dokter had in eerste instantie gezegd dat die test wel een uurtje kon duren. De eigenlijke afspraak was op 19 januari, maar nadat we daar toen een half uur hadden zitten wachten, de baliemevrouw zei dat de test een half uur zou duren en ik daarna nog naar de dokter moest en ik kort daarna naar de borstenmevrouw moest, hebben we alsnog een nieuwe afspraak gemaakt. En die was dus woensdag. De test duurde slechts een kwartier! Het wachten op de dokter echter bijna drie kwartier. Maar de uitslag was goed. Volgens de dokter heb ik het gehoor van een veertigjarige. Wow, dat is in ieder geval heel mooi. Nu de rest van mijn lijf nog, want dat neigt echt meer naar een tachtigjarige.

Vrijdag vroeg zoon R of we gezellig langs kwamen en bleven eten. Ja, natuurlijk doen we dat, kunnen we mooi weer even met kleinzoon spelen. Twee kleinkinderen in drie dagen tijd zien is helemaal geweldig. Dat thuis de was zich opstapelde en ik verder nergens aan toe kwam, kon me echt niks schelen. Er komen nog genoeg dagen om huishoudelijk werk te verrichten. Kinderen en kleinkinderen zijn een stuk belangrijker dan een stapel wasgoed.

Dan even iets heel anders. Bij sommige blogs is het lastig, of soms zelfs onmogelijk, om te reageren. De stukjes lezen is geen probleem, maar als ik op reageren druk, zegt lapje regelmatig hoewel niet altijd, dat ie de pagina niet kan vinden. Of ik krijg lastige puzzeltjes voorgeschoteld, waardoor ik, na twee mislukte pogingen die op te lossen, de hele reactie maar laat lopen. Andere keren verdwijnt mijn reactie helemaal zodra ik op publiceren druk. Waarschijnlijk zweeft ie dan ergens in cyber space, of hij komt in de spam terecht. Als je daar niet regelmatig kijkt dan zie je dat niet natuurlijk. Eerlijk gezegd, kijk ik zelf ook niet zo vaak of er misschien iets bij de spam terecht is gekomen. Ik ga proberen mijn leven op dat gebied te verbeteren en regelmatig even te checken. Doen jullie dat dan ook?

.

KLEINZOON, ZONEN

.

Het vorige weekend is buitengewoon goed verlopen. De housewarming party was druk en gezellig. Kleinzoon ging ‘s avonds zonder problemen met ons mee, want “opa autorijden” vindt hij prachtig. Hij heeft pas één keer eerder bij ons in de auto gezeten en keek een beetje vreemd toen wij aan het zingen waren, maar al snel deed hij mee. Deze keer begon kleinzoon al te zingen nog voor we wegreden. Heerlijk. Het is zo leuk om te zien hoe snel die kleintjes iets oppikken en ook onthouden. Hij heeft uiteraard wel even geprotesteerd in bed, maar sliep uiteindelijk toch nog redelijk snel. De volgende ochtend werd hij om vijf over half zeven wakker, dus dat was keurig. Aan het begin van de middag hebben we hem weer naar huis gebracht. Hoe lief hij opa en oma ook vindt, hij was reuze blij weer bij papa en mama te zijn. En zo hoort het ook.

Zei ik vorige keer dat oudste zoon en schoondochter beiden moesten darten dit weekend, kwam ik er gisteren achter dat schoondochter dit jaar niet mee zou doen. Dit in verband met kleindochter, want de mogelijkheid bestond dat ze eventueel tegelijker tijd zouden moeten gooien en dan was er natuurlijk een probleem geweest. Zoon lag er trouwens al snel uit, maar hij heeft wel genoten van zijn jongste broer die ook meedeed. Deze logeerde echter bij zijn schoonmoeder in Siddeburen, dat is niet zo gek ver van Assen vandaan. Jongste deed het heel erg goed. Er waren in totaal zo’n 4000 deelnemers aan het toernooi begonnen en jongste kwam tot de laatste 64. Super knap. Helaas heeft hij vannacht waarschijnlijk te veel na kunnen denken over het feit dat hij zo ver was gekomen, want hij had vanochtend erg veel last van zenuwen. Hij heeft de wedstrijd van vandaag dan ook niet gewonnen. Heel erg jammer, maar wij zijn ontzettend trots op hem.

.