AFSCHEID

.

Bijna vijftien is ze nu, Bindi, onze laatste hond. Ze heeft al heel lang problemen met haar achterpoten, die werken niet altijd even lekker mee. Sinds augustus vorig jaar is ze continu aan de pijnstillers. In eerste instantie werkten die goed en fleurde ze weer helemaal op. Toen stortte ze weer in en kreeg ze zwaardere pillen. Maar het wil niet meer. Ze kan niet meer zelf opstaan en haar ontlasting onder controle houden lukt ook niet al te best. ’s Nachts ligt ze te piepen en janken van frustratie en pijn, omdat ze dan niet bij haar drinkbak kan komen. Gisteren schrok ik echt toen ze opeens hapte naar echtgenoot. Hij wilde haar helpen overeind te komen, maar waarschijnlijk was de pijn te hevig, vandaar de hap. Dit is geen leven voor een hond. Wat het extra moeilijk maakt, is dat ze nog zo graag wil. Zodra ze je ziet begint haar staart heen en weer te zwiepen. Normaal gesproken springt ze dan enthousiast op en loopt je tegemoet. Nu blijft het bij een zwiepende staart en een droevige blik.

Vanochtend heeft echtgenoot de dierenarts gebeld en na goed overleg is besloten om Bindi aan het eind van de middag in te laten slapen. We hebben de hele dag om aan het idee te wennen en afscheid van haar te nemen. Het zal vreemd zijn opeens zonder honden verder te moeten, maar we gunnen Bindi haar rust en wij zullen wel weer wennen aan een leeg huis. Hoop ik.

Misschien bestaat er wel een hondenhemel en komt ze daar Stubby en Sheelah weer tegen. Dat zal een geweldig weerzien zijn, denk ik zo maar eens.

.

Advertenties

8 thoughts on “AFSCHEID

  1. Jeetje, Trui, je weet dat het moment er aan zit te komen, maar als het dan zover is is het schrikken. Het went, zonder honden, het heeft wel tijd nodig. Geef haar nog even een aai van ons. Iig sterkte ermee, want leuk is anders. 😘😘😘

  2. Hé jakkes, dat zijn zúlke moeilijke beslissingen omdat je altijd bang bent dat je er té snel mee bent. Heel veel sterkte want het is ingrijpend om zo’n maatje van vele jaren te moeten missen.

  3. ahhhh ’t arme dierke. Hopelijk troost die gedachte van die hondenhemel jullie, ik geloof er heilig in. Wat een verdriet….zit er hier ook aan te komen want Noah takelt aardig af inmiddels…brrrr
    Dikke knuffel voor jullie beiden en heel veel sterkte.

  4. Ach hemel.. wat een rottijd voor jullie. 😯
    Ik weet er ook alles van. In de tuin bij de woonark lagen er 6 toen we vertrokken. Verstandig dat julli vniet weer aan een hond beginnen. De volgende zou je wel eens niet kunnen overleven en dan zadel je er iemand anders mee op. Heel veel sterkte.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s