GELUK

.

Er staat een aantal nare berichten over ziekte op diverse logs. Gelukkig krijgen de schrijvers daarvan een heleboel steun uit hun eigen omgeving, maar ook uit de logwereld. En dat, lieve mensen, vind ik wonderbaarlijk mooi. Het afgelopen jaar heb ik het zelf ook meegemaakt en geloof me, het doet een mens goed om te lezen hoe iedereen met je mee leeft en aan je denkt. Ik wens hier de betrokkenen dan ook heel veel sterkte de komende tijd.

Tussen nare berichten passen op z’n tijd ook mooie berichten, dus….zal ik eens iets leuks vertellen? Vooruit dan.

Echtgenoot en ik mogen over een paar maanden ons vijfde kleinkind verwelkomen. Zoon R en schoondochter N verwachten hun tweede kindje. Niet alleen zij zelf, maar ook wij zijn daar super blij mee. Alles gaat gelukkig goed, N is inmiddels over de helft en draagt met trots haar buikje. Kleinzoon weet inmiddels dat er een baby in de buik van mama zit, maar begrijpen doet hij het natuurlijk nog niet. We hebben wel weer een heel fijne oppasdag met hem gehad vorige week vrijdag. We zijn met hem naar de dierentuin in Amersfoort geweest. Prachtig weer en een baby olifantje, wat wil een mens nog meer? Oh ja, het dinobos. We waren al drie en een half uur in de dierentuin, toen kleinzoon aangaf naar de bruine auto van opa te willen. Hij was moe. Niet gek als je bedenkt dat hij al die tijd heeft gelopen, hij wilde niet in het karretje zitten. Voor we naar buiten gingen, dook ik nog even de winkel in. De speelgoed dino’s sprongen me tegemoet. Oeps. Op de één of andere duistere manier hadden we het dinobos compleet gemist. Jammer, maar dat doen we dan de volgende keer. We waren nog geen vijf minuten op de terugweg of hij sliep. De door hem in de winkel uitgezochte olifant (nee, geen dino) stevig in zijn armen geklemd. Heerlijk om naar te kijken.

Geluk ligt vaak voor het grijpen.

.

Advertenties