TIME FLIES

.

Even if you don’t have fun, zeggen wij er dan altijd achteraan. Gelukkig hebben we hier fun genoeg tegenwoordig, met een groeiend aantal kleinkinderen en een jonge hond. Mijn hartje, wat wil je nog meer? Ben ik nou zo’n oud mens aan het worden, die alleen maar over kleinkinderen en huisdieren kan praten? “Nee toch”, zou kleinzoon Bjorn dan roepen. Zie je, daar ga ik weer, maar ik kan er niets aan doen, hij wordt steeds leuker, zeker nu hij ook al echte gesprekken kan voeren. Afgelopen zaterdag waren we bij zoon R op bezoek en we hadden Renner mee. Renner is natuurlijk zelf nog een jonge hond en behoorlijk enthousiast in het begroeten. Bjorn vond dat niet zo fijn en klom meteen op de eettafel. Van een veilige hoogte kon hij zo dat wilde beest in de gaten houden. Samen met opa ging hij stickers plakken op een mooi gekleurd stuk papier. En op zijn wangen en voorhoofd. En bij opa op wangen en voorhoofd. Oh wacht, het kon ook bij oma. Op een gegeven moment was hij even vergeten dat Renner in de buurt was en wilde hij met opa een grote toren bouwen. Op de grond. Superleuk, dacht Renner en wilde daar ook bij zijn. Oeps. Het is toch wel griezelig als er zo’n beest om je heen springt en af en toe blaft. Gelukkig was opa dichtbij om Renner onder controle te houden. Voor zover die dat toestaat dan, hè. Eindelijk stond ie dan de toren. Nog één blokje. Pats boem, daar ging ie om. Broertje Mats die bij zijn papa lag te slapen, schrok van het geluid en begon te huilen.

“Oh, Mats huilt”, riep Bjorn.

“Ja, hij is een beetje geschrokken, hè”, zegt papa.

Bjorn kijkt naar opa en zegt: “Mats schrikt. Dat is niet de bedoeling.”
Zo lief. Ik smelt als ik dan naar dat koppie kijk. Even later, als opa met Mats aan het brabbelen is, onderbreekt Bjorn hem.

“Nee opa, dat moet zo”. Hij maakt allerlei geluidjes tegen Mats en dan mag opa weer. Uiteraard probeert die zijn kleinzoon precies na te doen.
“Nee, niet boos kijken”, roept Bjorn, “lief kijken, opa”. Opa trekt een grijns en probeert het nog eens. Dat wordt gelukkig goed gekeurd.

Dan is het tijd om te eten. Renner gaat in de bench en wij genieten van een broodje kroket. Hoewel Bjorn blij is dat ie zonder problemen over de vloer kan, vindt hij het toch zielig voor Renner. Na het eten wil hij dan ook dat de bench weer open gaat. Hij mag het zelf doen en meteen is hij minder bang. Gelukkig.

.

Advertenties