VAN HOUT TOT EEN MATJE

.

Het zou me niets verbazen als straks weer enthousiast wordt geroepen dat we een zeer warme winter achter de rug hebben. Ik zeg nu alvast dat ik het daar beslist niet mee eens zal zijn. Ik vond het maar bar koud en we hebben dan ook elke avond de open haard, die niet echt open is, want er zit een deurtje voor, aan gehad. Daar komt tenminste echte warmte vanaf. Ik kan je verzekeren dat 22 graden via de cv een stuk minder aangenaam voelt dan 22 graden via de kachel. Vorige week dreigde het hout op te raken en dus werd er nieuw besteld. Vanochtend om kwart over zeven werd het gebracht. Jawel, akelig vroeg. Achteraf gezien wel fijn, omdat er een fikse hoeveelheid regen werd voorspeld. Volgens de buienradar zou die regen ons al om negen uur bereiken. Het is inmiddels bijna tien uur en het is nog steeds droog. Nu komt het over tien minuten. Zegt de buienradar. Echtgenoot is dus druk bezig om het hout op de daarvoor bestemde plaats te krijgen. Daarvoor moet hij steeds dwars door de schuur met een kruiwagen. Hout uit de pallet in de kruiwagen en door de schuur naar de houtopslag. En weer terug met een lege kruiwagen. Dat is ongelooflijk veel werk en zal hem de rest van de dag een pittige hoeveelheid pijn aan de spieren en rug opleveren. Maar voor een gezellig en warm vuurtje heeft hij veel over. En ik ben hem daar uiterst dankbaar voor. Het is nu tien uur en nog geen spatje regen in zicht. Ik ga eerst maar even een bak koffie voor mijn harde werker maken. Met een flink stuk (door hem zelf gemaakte) appeltaart. Dat heeft hij wel verdiend. Tot straks.

Zo, het is half elf geweest en nog steeds is het droog. Of de weermannen hebben echt geen verstand van het weer, of de weergoden zijn echtgenoot goed gezind. Ik denk dat het een combinatie van beiden is. Echtgenoot is in ieder geval weer druk doende om al het hout op z’n plek te krijgen. De komende tijd zitten wij er weer warmpjes bij.

Mijn borstenmevrouw is uitermate tevreden en we hebben dan ook besloten dat deze week de laatste week is dat ik twee keer naar haar toe ga. Vanaf volgende week nog maar één keer in de week. Wel heeft ze een soort matje voor me besteld. Ik noem het een matje, want toen ze me een afbeelding liet zien, vond ik dat het er uit zag als een rubbermat, zo een met van die nopjes. Het is in ieder geval iets speciaals. Het wordt op maat gesneden en in de bh geplaatst. Het heeft een masserende werking bij elke beweging die je maakt. Het is dan ook echt bedoeld voor oedeemborsten. Ik ben benieuwd of dat gaat helpen. Ik kan tenslotte niet de hele dag zelf mijn borst lopen masseren. Dat staat ook een beetje raar, maar dat matje gaat dat nu dus wel voor me doen. Hoop ik. We zien wel, maar we gaan duidelijk de goede kant op.

Nog even dit: volgens de buienradar zitten we al een kwartier en ook de komende uren midden in de regen. Eh, hallo weermensen, het is echt nog helemaal droog en het ziet er ook niet naar uit dat er op korte termijn iets aan nattigheid komt. Wat een baan! Constant foute dingen verkondigen en toch betaald worden. Kan ik solliciteren?

.

ONDERWERP

.
Mijn scherm is leeg, mijn handen rusten in mijn schoot. Ik wil een stukje schrijven, maar mijn geest is opeens blanco. Waar moet het over gaan? Over de hond, de vogel of over echtgenoot? Of gewoon over mezelf? Over de kachel, die werkloos staat te wachten tot het weer echt koud wordt? Of over de “geweldige” tv programma’s die we in deze komkommertijd krijgen voorgeschoteld? Het zou natuurlijk ook over de komkommers zelf kunnen gaan, maar dan kom ik niet verder dan: hallo, het is komkommertijd en ik houd niet van komkommer, punt. Dat gaat niet werken natuurlijk.
Maar wat moet ik dan? Oh wacht, ik weet het al. Ik ga het over het weer hebben, een heel nieuw onderwerp. Daar praat toch niemand over, denk ik, dus dan zal ik het maar doen. Goed, het weer dus.
De dag begon zwaar bewolkt en bij slechts 16 graden, voelde het opeens koud aan. Toen ik uit bed kwam, was het in de woonkamer 25 graden. Ik deed een raam en de tuindeur open en binnen de kortste keren daalde de temperatuur naar 22 graden. Dat ging hard. Na de koffie en het ontbijt, was het tijd voor de boodschappen. Geloof het of niet, maar onderweg werden we verrast door regenspetters. Dat was niet afgesproken, dacht ik. Oké, het was maar van korte duur, maar toch. Afijn, inmiddels is het vijf uur geweest, de zon kwam tevoorschijn een uurtje geleden en echtgenoot dook onmiddellijk in een tuinstoel om ervan te genieten. Ik niet, want ik vond het niet warm genoeg. Nu las ik in de krant (op internet) dat we toch een hittegolf krijgen volgende week. En als ik zoiets lees, wat doe ik dan? Precies, ik ga het checken bij Buienradar. Daar zijn ze het niet helemaal met de krant eens, want daar zeggen ze dat we vanaf dinsdag regen krijgen. Wie heeft er gelijk? Wie het weet, mag het zeggen. De tijd zal het leren.
Echtgenoot heeft dit stukje gelezen en is stomverbaasd.
“Het weer? Jij schrijft over het weer? Hallo, word wakker, Neel, de hele wereld praat constant over het weer. Dan is het te warm, dan te koud, te nat of te droog. Het is nooit goed. Je had toch wel een ander onderwerp kunnen bedenken?”
Hoofdschuddend loopt hij terug naar de tuin. Hij is het dus niet eens met mijn weerpraatje. Jammer dan, het is klaar en ik heb geen zin om er iets aan te veranderen. Net zo min als ik iets aan het weer zou kunnen veranderen.
.

IJSTIJD

.
We zitten alweer in de tweede helft van het jaar. De lengte van de dagen neemt weer af en ik heb dit jaar al twee keer buiten kunnen zitten. Had natuurlijk wel vaker gekund, als de zon en de temperatuur hadden meegewerkt. Buiten zitten met een jas aan en een das om, trekt me niet zo. Ik weet niet hoe het met anderen is gesteld, maar ik draag, ondanks de tijd van het jaar, nog regelmatig mijn winterkleding. Ik weiger echter nu nog mijn winterjas aan te trekken, hoewel dat af en toe geen overbodige luxe is.
Af en toe probeer ik het, lopen in zomerkleding, blote voeten met slippers. Maar het wil gewoon niet. Mijn lijf schreeuwt om warmte, het liefst die van de zon. Ik ben echter niks te beroerd om eventueel de kachel aan te doen, heerlijk staren in de vlammen en genieten van de warmte van het vuur.
Ik weet het niet hoor, maar al die verhalen over het opwarmen van de aarde (waar we momenteel nog maar weinig van horen trouwens), ik geloof ze niet. Heb ze nooit geloofd eigenlijk. Volgens mij is het tegengestelde waar, we gaan richting een nieuwe ijstijd. Let maar eens op. Binnenkort kunnen we het hele jaar door schaatsen op natuurijs. Ik niet, want ik kan helemaal niet schaatsen. Maar zij die het wel kunnen en het nog leuk vinden ook, kunnen hun hart ophalen. Of ze het dan nog zo leuk vinden, is maar de vraag. Wie zit er nou te wachten op een maandelijkse Elfstedentocht? Niemand toch zeker?
Al die zaken waar je subsidies voor kunt krijgen, zoals het isoleren van je huis e.d. Het advies om ’s avonds vooral de gordijnen dicht te doen om de warmte binnenshuis te houden. Zeg nou zelf, dat is toch niet nodig als de aarde opwarmt? Nee, geloof mij maar, de eeuwige winter komt eraan. Ik denk, dat ik toch maar een extra dikke winterjas aanschaf. Een warme bontmuts. En handschoenen. En een das. En……
Ja, het is hoogzomer. Hebben jullie het ook zo warm? Hoog tijd voor een ijsje. Niet voor een ijstijd.
.