GEZOND

.

Sneeuw, sneeuw en nog eens sneeuw. Wie zit daar nou op te wachten? Ik niet en ook echtgenoot niet. Ik ken wel een paar mensen die het heerlijk vinden en vaak al bij de eerste dunne laag sneeuw naar buiten rennen om sneeuwballen te gooien. Ik snap dat niet, want sneeuw betekent koud en koud is onbehaaglijk en daar houd ik dus niet van. Geef mij maar voorjaar en zomer, graadje of 23 en ik ben helemaal happy. Maar nu moeten we het dus doen met sneeuw. Het vervelende is, dat sneeuw geen sneeuw blijft, maar verandert in een smerige blubber. Jak, jak en nog eens jak.

Over tien dagen hebben we de kortste dag en in principe worden de dagen daarna weer langer al merk je daar in het begin niet veel van. Pas in Januari krijg je af en toe het idee dat het iets langer licht blijft. Maar eerst krijgen we nog Kerst en Oud en Nieuw. En de geboorte van een kindje. Ons zevende kleinkind is bijna klaar om geboren te worden en dat maakt deze tijd extra spannend. Zullen zoon L en schoondochter A bij de kerstbrunch aanwezig kunnen zijn? Of zitten we dan met z’n allen in het ziekenhuis? Of moeten we nog een week langer wachten, moeten we eerst roepen: Duurt lang! Wie het weet mag het zeggen.

Afgelopen woensdag heb ik weer controle mammo’s gehad en eerlijk gezegd, ik was er niet gerust op. Een maand geleden kreeg ik al een brief dat de afspraak met de arts een week later zou zijn dan gepland. Dat betekent dat ik pas volgende week hoor dat alles in orde is. Ik mag toch aannemen dat er bij een fout beeld op de foto’s eerder contact opgenomen zal worden. Ik wil deze week dus absoluut niets horen van uit het ziekenhuis. Een gezonde Kerst, dat is wat ik wens. Meer heb ik niet nodig. Of wacht, een gezond kleinkind zou ook heel fijn zijn.

.

Advertenties